Şebnem Tovuzlu Balam

“Balam”

Bir gün yuva kuracağım.

Bir gün ana olacağım.

Gülmesede sensiz yüzüm.

Olacaktır oğlum kızım.

 

Bağrıma basıp balamı

Doya doya koklayacak

Benden ? isteseler

Bu nağmeni okuyacağım yar

 

Deyecem ki kavuşmağa koymadılar bizleri

Ayrılarken bulut kimi dolmuş idi gözleri

Deyecem ki ? bükülmezdi dizleri

Ayrılık büktü belini

Ah aldı elimden elini.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir